Psychoterapia par

Psychoterapia pary koncentruje się na relacji partnerskiej – pomaga osiągnąć bliższy i bardziej
satysfakcjonujący dla obu stron związek. Wskazana jest wówczas, gdy ludzie chcą być ze sobą,
ale przynajmniej jedno z nich ma oczekiwania, których drugie nie chce lub nie może spełnić. Nie
zawsze można iść na kompromis – niektóre potrzeby są na tyle istotne, że nie da się z nich
zrezygnować w żadnym stopniu. Gdy rozmowy nie pomagają, prowadzą do coraz większych kłótni
i oddalenia od siebie, zamiast rozwiązania problemu, sytuacja może wydawać się bez wyjścia.
Warto wówczas zdecydować się na spotkanie z psychoterapeutą.
Może być to jedna lub kilka konsultacji, które mają formę mediacji. Wspólnie z terapeutą para
szuka takiego rozwiązania, które zadowoli w pełni obie strony. Żeby było to możliwe, terapeuta
pomaga z poziomu dwóch różnych stanowisk (Ja chcę tego…, a ja chcę tego…) zejść do poziomu
głębszych potrzeb i emocji obu stron (np. potrzeba bycia docenianym, małe poczucie atrakcyjności
dla partnera). O najbardziej istotnych potrzebach zwykle trudno jest mówić lub wydaje się, że
powinny być oczywiste dla drugiej strony. Gdy staje się możliwe powiedzenie o nich, najczęściej
udaje się znaleźć nawet klika rozwiązań i wybrać najlepsze z nich.
Czasami mediacja nie wystarczy, ponieważ w związku pojawiło się już tyle trudnych emocji,
najczęściej złości i lęku, a zaufanie i poczucie bezpieczeństwa zostały tak poważnie naruszone, że
trzeba najpierw umożliwić wyrażenie i zaakceptowanie tych uczuć. Wówczas potrzebna jest
terapia wspierająca parę w poradzeniu sobie z kryzysem. Terapeuta pomaga partnerom nazwać,
wyrazić, ale także przyjąć i zaakceptować wzajemnie swoje uczucia. Ustalone wspólnie reguły
spotkań ułatwiają rozmowę bez  ranienia się – zamiast oceniać mówimy wprost o uczuciach.
Bywa też tak, że partnerzy nie wiedzą dokładnie dlaczego się od siebie oddalili. Możliwe, że nie
potrafią ze sobą rozmawiać, słuchać siebie, odpowiadać na wysyłane sygnały, wspierać się w
trudnych sytuacjach, mówić o swoich potrzebach. Powodem mogą być trudności komunikacyjne.
Partnerzy pochodzą z dwóch różnych rodzin, które mogły wypracować odmienne style
komunikacji. Aby odnaleźć własny styl, spotkać się i dać się poznać, warto przełamać swoje
utrwalone nawyki i otworzyć się na najbliższą osobę. Pomoc psychoterapeuty znacznie ułatwia
osiągnięcie tego celu. Jego rola polega m.in. na uświadomieniu tego, jakie każdy z partnerów
stosuje style komunikacji i w jakim stopniu pomagają one we wzajemnym porozumieniu.
Oprócz sposobów komunikacji, ważnym narzędziem w budowaniu bliskości jest otwartość, czyli
gotowość do pokazania prawdziwego siebie – „bez maski”. Niektórym osobom przychodzi to
łatwiej, a niektóre mogą mieć z tym problem. Zależy to od tego, jakie mają doświadczenia bliskich
więzi z dzieciństwa i jakie zostały im przekazane wartości i normy dotyczące związków. Są to
najczęściej przekazy nieświadome lub tylko w części świadome. Dopiero dostrzeżenie ich oraz
uświadomienie i zrozumienie ich źródeł umożliwia zmianę i budowanie więzi według własnych
pragnień, a nie wzorców  z przeszłości. Niekiedy konieczna jest w tym celu terapia indywidualna,
ale bywa, że bardziej wskazane są spotkania pary i wspólne odkrywanie co z ich przeszłości
pomaga, a co przeszkadza budować bliski, udany związek.